Maidin is tús an lae
Is fágaim mo bhaile
Tá mo chroíse go brón
Is fad ar shiúl m'óige
Oíche is mé liom féin
Spéartha dubh go domhain, a choích
Ag cuimhneach ar laethanta a bhíGan ghá agus gan ghruaim
Eistim leis an ghaoth
Uaigneas mór, go deo, a choích
Deireadh an turas mór
Táim brónach, buartha 's briste
I mo dhiaidh nach mbeidh níos móAch, tá sé i ndán dúinn, a
pháistí
Is fada anois an láA d'fhág mé mo bhaile
Níl áthas i mo chroíNíl ann ach an marbh.